जय देवी सप्तश्रृंगा अंबा गौतमी गंगा ।
नटली ही बहुरंगा उटी शेंदुर अंगा ।
जय देवी सप्तश्रृंगा ॥ धृ ॥
पूर्व मुख अंबे ध्यान जरा वाकडी मान ।
मार्कंडेय देई कान सप्तशतीचे पान ।
एके अंबा गिरि श्रृंगा, अंबा गौतमी गंगा ।
जय देवी सप्तश्रृंगा ॥ १ ॥
माये तुझा बहु थाट देई सगुण भेट ।
प्रेम पान्हा एक घोट भावे भरले पोट ।
करू नको मनभंगा, अंबा गौतमी गंगा ।
जय देवी सप्तश्रृंगा ॥ २ ॥
महिषीपुत्र म्हैसासुर दृष्टी कामे असुर ।
करि दाल समशेर क्रोधे उडविली शिर ।
शिवशक्ती शिवगंगा, अंबा गौतमी गंगा ।
जय देवी सप्तश्रृंगा ॥ ३ ॥
निवृत्ति हा राधासुत अंबे आरती गात ।
अठराही तुझे हात भक्तां अभय देत ।
चरणकमल मनभंगा, अंबा गौतमी गंगा ।
जय देवी सप्तश्रृंगा ॥ ४ ॥
॥ आरतीचा संपूर्ण अर्थ ॥
ध्रुवपद:हे वणीच्या सप्तश्रृंगी माते, हे गौतमी (गोदावरी) गंगेसारख्या पवित्र आणि निर्मळ अंबे, तुझा जयजयकार असो! तू अनेक विविध आणि सुंदर रूपांमध्ये नटली आहेस आणि तुझ्या संपूर्ण अंगाला शेंदराची उटी (लेप) लावली आहे.
कडवे १:
हे अंबे, तुझे मुख पूर्वेकडे असून तू ध्यानस्थ मुद्रेत आहेस आणि तुझी मान किंचित वाकडी आहे. (अशी आख्यायिका आहे की, मार्कंडेय ऋषींनी रचलेल्या 'दुर्गा सप्तशती'चे पठण लक्षपूर्वक ऐकण्यासाठी देवीने आपली मान किंचित वाकवली होती). तू या सप्तश्रृंग (सात शिखरे असलेल्या) पर्वतावर विराजमान आहेस.
कडवे २:
हे माते, तुझा दरबार आणि थाटमाट खूप मोठा आहे. तू तुझ्या भक्तांना सगुण रूपात दर्शन देतेस. तुझ्या मायेच्या आणि प्रेमरूपी पान्ह्याचा एक घोट जरी मिळाला, तरी भक्तीभावाने भक्तांचे पोट भरते (त्यांच्या आत्म्याला पूर्ण समाधान मिळते). हे अंबे, तू तुझ्या दारी आलेल्या कोणत्याही भक्ताची निराशा (मनभंग) करू नकोस.
कडवे ३:
महिषासुर नावाच्या दुष्ट आणि उन्मत्त राक्षसाने (जो एका म्हशीचा पुत्र होता) जेव्हा वाईट नजरेने पाहिले आणि प्रजेला त्रास दिला, तेव्हा तू क्रोधित होऊन हातात समशेर (तलवार) घेतली आणि त्याचे शीर धडावेगळे केले. तू साक्षात शिवशक्ती आणि शिवगंगा आहेस.
कडवे ४:
या आरतीचे रचनाकार 'राधे'चा पुत्र 'निवृत्ती' ही तुझी आरती मनोभावे गात आहेत. देवी, तुझे अठराही हात तुझ्या भक्तांना सदैव अभय (संरक्षण आणि आशीर्वाद) देत आहेत. तुझ्या चरणकमळांवर मी माझे मन अर्पण करतो आणि माझ्या मनातील सर्व भ्रम व दुःख नष्ट होतात.