उदो उदो ग जगदंबे माते ।
महालक्ष्मी आई घेई देते माना ते ॥ १ ॥ (धृ)
थोर त्रिलोकी भाग्य लाभले आश्विन मासाते ।
नवरात्रातील अष्टमीच्या दिनी येणे तव घडते ॥
उदो उदो ग जगदंबे माते... ॥ २ ॥
तांदुळ पीठीचा करिती मुखवटा भक्ती भावाने ।
पुजा करिती सुवासिनी मग मोदा ये भरते ॥
उदो उदो ग जगदंबे माते... ॥ ३ ॥
धूप सुवासिक कोणी त्या जिती घेती कलशाते ।
कलश फुकिता खेळ खेळतां झुम्मा - फुगडी ते ॥
उदो उदो ग जगदंबे माते... ॥ ४ ॥
निवास तुमचा होता झाला भूवरी क्षेत्राते ।
तुळजापूर कोल्हापूर तैसे माहूर पवित्र ते ॥
उदो उदो ग जगदंबे माते... ॥ ५ ॥
॥ गीताचा/आरतीचा संपूर्ण अर्थ ॥
ध्रुवपद:हे जगदंबे, महालक्ष्मी माते, तुझा 'उदो उदो' (जयजयकार) असो! तू भक्तांनी अत्यंत प्रेमाने दिलेला मान (पूजा/नैवेद्य) स्वीकारतेस आणि भक्तांनाही कृपेचा, आशीर्वादाचा मोठा मान देतेस.
कडवे २:
या आश्विन महिन्याला तिन्ही लोकांत खूप मोठे भाग्य लाभले आहे, कारण याच महिन्यातील नवरात्रीत, विशेषतः महाअष्टमीच्या दिवशी तुझे विशेष पूजन आणि घराघरात आगमन होते.
कडवे ३:
तुझ्या पूजेसाठी भक्तगण अत्यंत भक्तीभावाने तांदळाच्या पिठीपासून तुझा सुंदर मुखवटा (देवीचा टाक/मूर्ती) तयार करतात. सर्व सुवासिनी स्त्रिया एकत्र येऊन तुझी मनोभावे पूजा करतात, तेव्हा त्यांच्या मनात आनंदाला मोठे उधाण येते.
कडवे ४:
तुझ्या पूजेच्या वेळी सुवासिक धूप लावला जातो. (नवरात्रीच्या रात्री देवीचा जागर करताना) स्त्रिया डोक्यावर कलश (घागरी) घेतात. त्या घागरी फुंकून तसेच झिम्मा आणि फुगडी यांसारखे पारंपरिक खेळ खेळून तुझा अतिशय उत्साहाने जागर करतात.
कडवे ५:
हे माते, या पृथ्वीवर तू विशेष पवित्र क्षेत्रांमध्ये निवास करतेस. महाराष्ट्रातील तुळजापूरची भवानी माता, कोल्हापूरची महालक्ष्मी माता आणि माहूरची रेणुका माता या साडेतीन शक्तिपीठांच्या पवित्र ठिकाणी तुझा वास आहे.