रत्नैः कल्पितमासनं हिमजलैः स्नानं च दिव्याम्बरं
नानारत्नविभूषितं मृगमदामोदाङ्कितं चन्दनम् ।
जातीचम्पकबिल्वपत्ररचितं पुष्पं च धूपं तथा
दीपं देव दयानिधे पशुपते हृत्कल्पितं गृह्यताम् ॥ १ ॥
सौवर्णे नवरत्नखण्डरचिते पात्रे घृतं पायसं
भक्ष्यं पञ्चविधं पयोदधियुतं रम्भाफलं पानकम् ।
शाकानामयुतं जलं रुचिकरं कर्पूरखण्डोज्ज्वलं
ताम्बूलं मनसा मया विरचितं भक्त्या प्रभो स्वीकुरु ॥ २ ॥
छत्रं चामरयोर्युगं व्यजनकं चादर्शकं निर्मलं
वीणाभेरिमृदङ्गकाहलकला गीतं च नृत्यं तथा ।
साष्टाङ्गं प्रणतिः स्तुतिर्बहुविधा ह्येतत्समस्तं मया
सङ्कल्पेन समर्पितं तव विभो पूजां गृहाण प्रभो ॥ ३ ॥
आत्मा त्वं गिरिजा मतिः सहचराः प्राणाः शरीरं गृहं
पूजा ते विषयोपभोगरचना निद्रा समाधिस्थितिः ।
सञ्चारः पदयोः प्रदक्षिणविधिः स्तोत्राणि सर्वा गिरो
यद्यत्कर्म करोमि तत्तदखिलं शम्भो तवाराधनम् ॥ ४ ॥
करचरणकृतं वाक्कायजं कर्मजं वा
श्रवणनयनजं वा मानसं वापराधम् ।
विहितमविहितं वा सर्वमेतत् क्षमस्व
जय जय करुणाब्धे श्रीमहादेव शम्भो ॥ ५ ॥
हे दयानिधी, पशुपती देवा! मी माझ्या मनातल्या मनात तुमच्यासाठी रत्नांनी सजवलेले सुंदर आसन तयार केले आहे. स्नानासाठी हिमालयातील थंड व पवित्र जल, नेसायला दिव्य वस्त्रे आणि अनेक प्रकारच्या रत्नांनी बनवलेले अलंकार मी अर्पण करत आहे. कस्तुरीच्या सुगंधाने दरवळणारे चंदन, तसेच जुई, चाफा आणि बेलाच्या पानांनी बनवलेली पुष्पमाला, धूप आणि दीप मी माझ्या हृदयात कल्पून तुम्हाला अर्पण करत आहे, कृपया त्याचा प्रेमाने स्वीकार करा.
श्लोक २:
हे प्रभू! नवरत्नांनी जडलेल्या सोन्याच्या ताटात तूप, खीर, पाच प्रकारचे गोड पक्वान्न, दूध-दह्याने युक्त असलेले केळीचे फळ, आणि पिण्यासाठी मधुर सरबत ठेवले आहे. तसेच अनेक प्रकारच्या भाज्या, पिण्यासाठी रुचकर जल आणि कापूर घातलेले सुगंधी पान (तांबूल) मी माझ्या मनात अत्यंत भक्तीभावाने तयार करून तुम्हाला अर्पण करत आहे, ते तुम्ही स्वीकारा.
श्लोक ३:
हे प्रभू! तुमच्यासाठी सुंदर छत्र, दोन चवऱ्या, वारा घालण्यासाठी पंखा आणि अतिशय निर्मळ असा आरसा मी कल्पिला आहे. वीणा, भेरी, मृदंग आणि नगारे या वाद्यांचा नाद, सुंदर गायन आणि नृत्य मी तुम्हाला अर्पण करत आहे. माझा साष्टांग नमस्कार आणि अनेक प्रकारच्या स्तुती मी संकल्प करून (मनातल्या मनात) तुम्हाला समर्पित करत आहे. हे विभो, माझी ही मानसपूजा आपण ग्रहण करा.
श्लोक ४ (अत्यंत महत्त्वाचा श्लोक):
हे शंभो! माझा आत्मा साक्षात तुम्हीच आहात आणि माझी बुद्धी म्हणजे माता पार्वती (गिरिजा) आहे. माझे प्राण तुमचे सेवक आहेत आणि माझे हे शरीर तुमचेच घर (मंदिर) आहे. मी माझ्या इंद्रियांनी जे जे उपभोग घेतो, ती तुमचीच पूजा आहे, माझी झोप हीच तुमची समाधी आहे. माझे चालणे हीच तुमची प्रदक्षिणा आहे आणि माझ्या मुखातून निघणारे सर्व शब्द तुमची स्तोत्रे आहेत. मी जे जे कर्म करतो, ते सर्व केवळ तुमचीच आराधना आहे.
श्लोक ५:
हे करुणासागर, श्री महादेव शंभो! माझ्या हाता-पायांकडून, वाणीकडून, शरीराकडून किंवा कर्मातून, तसेच माझ्या कानांकडून, डोळ्यांकडून अथवा मनातून जे काही अपराध घडले असतील; मग ते मला माहीत असलेले असोत किंवा माझ्या अजाणतेपणी झालेले असोत, ते माझे सर्व अपराध तुम्ही क्षमा करा. तुमचा सदैव जयजयकार असो!