शंकर तेरी जटा मे बहती है गंगा धारा (हिंदी भजन)

॥ शंकर तेरी जटा में ॥

शंकर तेरी जटा में, बहती है गंग-धारा।
काली घटा के अंदर, जिम दामिनी उजारा ॥
भोले तेरी जटा में, बहती है गंग-धारा ॥ धृ ॥

गल मुंडमाल राजे, शशि भाल में बिराजे।
डमरू निनाद बाजे, कर में त्रिशूल धारा ॥
भोले तेरी जटा में, बहती है गंग-धारा ॥ १ ॥

दृग तीन तेज-राशि, कटिबंध नाग-फाँसी।
गिरिजा है संग दासी, सब विश्व के अधारा ॥
भोले तेरी जटा में, बहती है गंग-धारा ॥ २ ॥

मृगचर्म वसनधारी, वृषराज पर सवारी।
निज भक्त दुःखहारी, कैलाश में विहारा ॥
भोले तेरी जटा में, बहती है गंग-धारा ॥ ३ ॥

शिव-नाम जो उचारे, सब पाप-दोष टारे।
'ब्रह्मानंद' न बिसारे, भवसिंधु पार तारा ॥
भोले तेरी जटा में, बहती है गंग-धारा ॥ ४ ॥

॥ भजनाचा संपूर्ण अर्थ ॥

ध्रुवपद:
हे भगवान शंकरा (भोलेनाथ), तुमच्या जटांमध्ये पवित्र गंगेची धारा वाहत आहे. ते रूप पाहून असे वाटते, जणू काही काळ्याभोर ढगांमध्ये (घटा) वीज (दामिनी) चमकत आहे.

कडवे १:
तुमच्या गळ्यामध्ये मुंडमाळा शोभून (राजे) दिसत आहे आणि मस्तकावर (भाल) चंद्र (शशि) विराजमान आहे. तुमच्या डमरूचा नाद सर्वत्र घुमत आहे आणि तुम्ही हातात (कर) त्रिशूळ धारण केले आहे.

कडवे २:
तुमचे तीन डोळे (दृग) हे जणू तेजाचे भंडार (राशी) आहेत आणि तुमच्या कमरेभोवती सापांचा (नाग) विळखा (फाँसी) आहे. माता पार्वती (गिरिजा) तुमच्या सोबत दासीच्या (सेविकेच्या) रूपात विराजमान आहे, आणि तुम्ही या संपूर्ण विश्वाचे एकमेव आधार आहात.

कडवे ३:
तुम्ही हरणाचे कातडे (मृगचर्म) वस्त्र म्हणून धारण करता आणि नंदीवर (वृषराज) सवारी करता. तुम्ही तुमच्या भक्तांचे सर्व दुःख हरण करणारे आहात आणि कैलास पर्वतावर तुम्ही विहार (निवास) करता.

कडवे ४:
जो कोणी शिवनामाचा उच्चार करतो, त्याचे सर्व पाप आणि दोष नष्ट होतात (टळतात). या भजनाचे रचनाकार 'ब्रह्मानंद' म्हणतात की, भगवान शिवाला कधीही विसरू नये (न बिसारे), कारण तेच आपल्याला या संसाररूपी सागरातून (भवसिंधू) पार तारून नेतात.