निरांजन वलीते श्री ललीते ।
कुसुमा कुंतल कुलिते निरांजन विलते ॥ धृ ॥
आश्रीत जन फलते । कल्पलते ।
हिरावरी सुकुलिते कांचन कंच धृते ।
नु पुरते श्रीपद पदरा विलते ॥ १ ॥
निरांजन वलीते...
बिंबाधर, शीले श्रीबाळे ।
केशर कुंकुम भाले । हिरावरी लोळे ।
चंद्र कले विणावादन कुशले ॥ २ ॥
निरांजन वलीते...
चामी कर वसिले । पुर्ण गणे अनेक रत्नाभरणे ।
तरुणा ऋण चरणे । हर्ष मनी रघुसुत मानस पुणे ॥ ३ ॥
निरांजन वलीते...
त्रिगुणात्मक वेणी शूलपाणी । इक्षुरस समवाणी ।
निजमागमराणी । षटकोनी त्रिकोण गर्भमित भुवनी ॥ ४ ॥
निरांजन वलीते...
मध्ये बिंदूवरी पंचदशी । चिन्मय वसुदल वासी ।
मंदास्मित भासी । शशीभुशी शरणांगत मी तुजसी ॥ ५ ॥
निरांजन वलीते...
॥ आरतीचा संपूर्ण अर्थ ॥
ध्रुवपद:हे श्री ललिता माते, मी तुला निरांजन ओवाळत आहे. तुझ्या सुंदर केसांमध्ये (कुंतल) अतिशय सुगंधी आणि सुंदर फुले (कुसुम) माळलेली आहेत आणि तुझे हे रूप अत्यंत मनमोहक दिसत आहे.
कडवे १:
जे भक्त तुला आश्रयाला (शरण) येतात, त्यांच्या सर्व इच्छा पूर्ण करणारी तू साक्षात 'कल्पलता' (कल्पवृक्षाची वेल) आहेस. तू हिऱ्या-मोत्यांनी आणि सोन्याच्या (कांचन) अलंकारांनी सजलेली आहेस. पायात नुपूर (पैंजण) घातलेल्या तुझ्या या सुंदर चरणांवर मी नतमस्तक होऊन तुझी कृपा मागत आहे.
कडवे २:
तुझे ओठ बिम्बाफळासारखे लालभडक (बिंबाधर) आहेत. तू उत्तम शील असलेली 'श्रीबाळा' (त्रिपुरसुंदरी) आहेस. तुझ्या कपाळावर (भालावर) केशर आणि कुंकवाचा सुंदर टिळा तसेच हिऱ्यांचे लोलक शोभून दिसत आहेत. तू डोक्यावर चंद्रकोर धारण केली असून, वीणा वाजवण्यात तू अत्यंत कुशल आहेस (माता सरस्वतीप्रमाणे).
कडवे ३:
तू सोन्याचे (चामीकर) आणि अनेक प्रकारच्या मौल्यवान रत्नांचे दागिने परिधान केले आहेत. तुझे चरण उगवत्या सूर्यासारखे (तरुण अरुण) लालसर आणि तेजस्वी आहेत. तुझे हे मंगल रूप पाहून आरतीचे रचनाकार 'रघुसुत' यांच्या मनात प्रचंड हर्ष (आनंद) दाटून आला आहे.
कडवे ४:
तुझी वेणी सत्व, रज आणि तम या तीन गुणांचे प्रतीक आहे. भगवान शिवाची (शूलपाणी) तू शक्ती आहेस. तुझी वाणी उसाच्या रसासारखी (इक्षुरस सम) अतिशय गोड आहे. तू वेद-शास्त्रांची (आगम-निगम) राणी आहेस. श्रीचक्रातील षटकोन आणि त्रिकोणाच्या मध्यभागी (गर्भात) तू विराजमान आहेस.
कडवे ५:
श्रीचक्राच्या अगदी मध्यभागी असलेल्या बिंदूवर तू 'पंचदशी' (पंधरा अक्षरी मंत्राची देवता) म्हणून वास करतेस. तू ज्ञानमय असून अष्टदलांवर (वसुदल) विराजमान आहेस. तुझ्या मुखावर अतिशय सुंदर असे स्मितहास्य (मंदास्मित) विलसत आहे आणि तू चंद्राला (शशी) धारण करून शोभत आहेस. अशा या महान आणि विश्वव्यापक देवीला मी पूर्णपणे शरण आलो आहे.