धूप दीप झाला आता कर्पूर आरती | कापुर आरती ( रामाची )

धूप दीप झाला आता कर्पूर आरती । रामा कर्पूर आरती ॥
सहस्त्र सिंहासनी बैसले जानकीपती । बैसले अयोध्यानृपती ॥ धृ ॥

कर्पूरवडीसम मानस माझे निर्मळ राहू दे । रामा निर्मळ राहू दे ॥
कर्पूरवडीचा भावभक्तिचा सुगंध वाहू दे । रामा सुगंध वाहू दे ॥
कर्पूरवडीची लावून ज्योत, पाहीन तव मूर्ति । रामा पाहीन तव मूर्ति ॥
सहस्त्र सिंहासनी बैसले जानकीपती । बैसले अयोध्यानृपती ॥ १ ॥

ध्यान कळेना,ज्ञान कळेना ना कळे काही । रामा ना कळे काही ॥
शब्दरूपी गुंफ़ुनि माला वाहतो पायी । रामा वाहतो पायी ॥
मुखी नाम, नेत्री ध्यान, हृदयी तव मूर्ति । रामा हृदयी तव मूर्ति ॥
सहस्त्र सिंहासनी बैसले जानकीपती । बैसले अयोध्यानृपती ॥ २ ॥

॥ आरतीचा संपूर्ण अर्थ ॥

ध्रुवपद:
हे रामा, धूप आणि दीप (निरंजन) ओवाळून झाल्यानंतर आता मी तुझी कापूर-आरती (कर्पूर आरती) करत आहे. माता जानकीचे पती आणि अयोध्येचे राजे (अयोध्यानृपती) प्रभू श्रीराम हजारो सिंहासनांवर (किंवा अत्यंत भव्य अशा सिंहासनावर) विराजमान झालेले आहेत.

कडवे १:
हे रामा, या जळणाऱ्या कापराच्या वडीप्रमाणे माझे मन (मानस) नेहमी अत्यंत शुद्ध आणि निर्मळ राहू दे. माझ्या हृदयातून या कापरासारखाच भाव आणि भक्तीचा सुगंध सर्वत्र दरवळू दे. या कापराच्या वडीची ज्योत प्रज्वलित करून, त्या मंगलमय प्रकाशात मी तुझे सुंदर आणि विलोभनीय रूप (मूर्ती) पाहत आहे.

कडवे २:
हे रामा, मला तुझे ध्यान कसे करावे हे समजत नाही, मला कोणतेही विशेष ज्ञान नाही आणि मला खरोखरच काहीही कळत नाही. मी अज्ञानी आहे, त्यामुळे मी फक्त माझ्या शब्दांची माळ गुंफून ती तुझ्या चरणांवर (पायी) अर्पण करत आहे. माझ्या मुखात नेहमी तुझेच नाम असू दे, माझ्या डोळ्यांत (नेत्री) तुझेच ध्यान असू दे आणि माझ्या हृदयात नेहमी तुझीच मूर्ती वास करू दे.